The Official Game Of Life

Het uitgangspunt is om het leven in een huidige fase A (de status Quo) metaforisch te beschouwen als een 24/7 rollenspel, dat we dus min of meer al 'spelen' met elkaar. Everything is 'part of the game', levensdoelen zijn te zien als speldoelen des Levens en aan het einde van het liedje is het helaas letterlijk Game Over. In de tussentijd 'speel' je allerlei rollen, zoals kind, partner, later zelf vader of moeder en je arbeidsidentiteit is van groot belang. Als hoogste officiële identiteitsrol geldt die van inwoner van één van de zes continenten en daarna die van inwoner van een bepaald land. Officieel is geen mens ter wereld, een mens ter wereld (kijk maar in je identiteitsbewijs zoals je paspoort).   

Het Huh? Wauw! Idee is om het leven in fase B als een 'officieel spel' te gaan spelen, waarbij we dan 'officieel' mensen op aarde worden, door ons 24/7, gratis aan te sluiten (in onze fantasie) bij de fantasie vereniging The United People Of The World. Die staat op haar beurt weer in dienst van de eveneens gefantaseerde, overkoepelende United Planets Of The Universe & Beyond. In dat verband zijn we tenslotte Aliens (levende wezens op een planeet in het heelal). Het doel in de praktijk, is dat spelers, vooral via het samen oprichten van lokale Aarde Raden Huppeldepup, overal in Nederland, in 'de echte wereld' positieve actie gaan ondernemen in opdracht van een deels gefantaseerde organisatiestructuur – en dat zo de Surrealiteit ontstaat.

Activiteiten op het gebied van onderzoek, kunst, gesprek, sport en promotie maken voor het overkoepelende (landelijke) anti-pest initiatief. Want pesten is één van de kernpunten van het rollenspelproject Huh? Wauw! dat draait om (kritisch) wereldburgerschap.  

Het wereldburgerschapspel is een andere naam voor het Huh? Wauw! Project, dat alle trekken heeft van een LARP Game. LARP staat voor Live Action Role Playing. Het is de live variant van een (Fantasy) Role Playing Game (RPG), waarbij spelers als acteurs bijvoorbeeld in een echt bos, zogenaamd samenkomen in een fantasiewereld. Vaker (want makkelijker) spelen mensen de tafelvariant, zoals het wereldberoemde Dungeons & Dragons. Daarbij wordt met een spelbord (The Map), een avontuurlijke fantasie missie gespeeld door deelnemers die een eigen fantasie personage hebben gekozen (zoals een tovenaar, krijger, elf). Ieder personage heeft een eigen charactersheet waar in staat wie je bent, welke attributen en wapens je bij je draagt, wat je krachten en kansen in een gevecht zijn etc. 

In het kort komt de vergelijking met LARP hier op neer: in traditionele LARP's is er een tijdelijke spelwereld met een organisatie, rollen, regels en een verhaal met een doel. In The Official Game of Life is de spelwereld permanent, is de organisatie deels verbeeld, en is het verhaal onze toekomst als mensheid met als doel wereldvrede in het algemeen en de pestvrije generatie in het bijzonder. Een wetenschappelijk te onderbouwen ontwikkelingsopdracht, die ons niet aanstaart als de verzameling van zo'n 200 landen, maar als de verzameling van zo'n 8 miljard unieke individuen.

Hier nu enkel aandacht voor de positieve motivatie / redenen om te komen met een (wereld)burgerinitiatief (van onderop) om meer sfeer te creëren in onze samenleving, met het streven naar Wereldvrede als decor op de achtergrond
en de pestvrije samenleving op de voorgrond. 

De Algemene Speldoelen:

Persoonlijk niveau
* Het project zou jongeren wegwijs maken in een complexe moderne multiculturele samenleving (via spelgidsen op internet)
* Het (interactieve) spelproject zou eenzaamheid onder jongeren kunnen tegengaan.
* Het project zou verveling kunnen tegengaan 
* Het zou mensen 'dichter bij zichzelf' brengen (stimuleren om naar binnen te kijken, niet alleen afleiding van buitenaf te zoeken)
* Het Huh? Wauw! Identiteitsrollenspelproject zou middels het stimuleren van 'live contact', overmatig gebruik van sociale media onder jongeren kunnen verhelpen, wat volgens Amerikaanse onderzoekers leidt tot verminderd geestelijk welzijn (Bron: NOS).
* Het project zou idealiter (op termijn!) zelfs moeten kunnen helpen om schooluitval, risicogedrag (probleemgedrag) en drugsmisbruik te voorkomen, door kinderen al vanaf jonge leeftijd serieus te nemen en te betrekken bij het maatschappelijke Huh? Wauw! Participatieproject.
* Het project zou idealiter in de toekomst bijdragen aan de afname van het aantal zelfdodingen (nu 5 per dag in Nederland)

Interactief niveau
* Het project zou mensen van alle rangen, standen en leeftijden 'dichter bij elkaar brengen'
* Het project zou op termijn op positieve wijze collectieve verveling onder jongerengroepjes tegengaan en zo de kans verkleinen op vandalisme en 'rottigheid' op straat
* Het spelproject zou op een positieve, begripvolle wijze opkomen tegen psychologische oorlogsvoering: het zou een maatschappij breed project zijn tegen pesten (waarbij psychologische oorlogsmisdadigers, psychologische oorlogsslachtoffers maken en niet alleen thuis, ook op school, op het werk en zelfs nog in het verzorgingstehuis) en tegen alle vormen van verbaal en fysiek geweld, intimidatie en discriminatie.
* Op termijn zou het kunnen bijdragen aan de vermindering van alcohol- / drugsgebruik en mogelijk zelfs suïcide.

Gemeentelijk niveau
* Het project zou in steden op buurt- en wijkniveau (waar buurtcentra in het oog springen, die worden aangestuurd door gemeenten) kunnen bijdragen aan de 'leefbaarheid' en (het gevoel van) veiligheid. Het 'ontwikkelen' van 'Huh? Wauw! Wijken', zou daarbij een leuke reactie zijn op de ontwikkeling dat steeds meer burgemeesters, wijken in hun dorp of stad juist aanwijzen als een veiligheidsrisicogebied (waarbij dan preventief door de politie mag worden gefouilleerd).
* Het maatschappij brede 'Huh? Wauw! Feestproject' zou (als 'verrassing') de sfeer (en interactie) in veel jeugdinstellingen kunnen verbeteren (want in jeugdzorgland gaat nog veel fout en ook dat is een verantwoordelijkheid van gemeenten, die zij soms uitbesteden).

Landelijk niveau
* Het Wereldvredesproject, waarin wereldburgerschap centraal staat, zou het antwoord bieden op de belangrijke vraag wat ons als mensen bindt in de moderne, multiculturele samenleving, waar sprake is van het naast elkaar bestaan van botsende culturele waarden- en normenstelsels en iedereen zich terug lijkt te trekken op het eigen eiland. Een maatschappij breed creatief spelproject, dat informeel en dus speels draait om onze integratie als individuele wereldbewoners in Wereldprovincie Holland, met behoud van eigen nationale trots en religie, lijkt daarop het uitgelezen antwoord.

* Het Wereldburgerschapsproject staat (niet verrassend) uitermate positief tegenover integratie.
Het zou zelfs het 'integratie-instrument' (middel) bij uitstek kunnen zijn ter bevordering ervan. En daarmee als een antwoord kunnen dienen op de moeizame integratie van met name niet-westerse allochtonen (opnieuw een probleem dat naar voren kwam in mijn scriptie onderzoek). En het Spelproject zou tevens een interessante uitkomst kunnen opleveren, voor mensen die identiteitsproblemen ervaren als gevolg van een dubbele nationaliteit.

* Een spelproject gericht op 'samen spelen, samen delen' zou ook meteen hét antwoord zijn op de negatieve maatschappelijke trend van de doorgeschoten individualisering. Ook dat probleem werd naar voren gebracht in mijn scriptie. De tendens, waarbij wij als mensen steeds meer op onszelf gericht raken. Door steeds vaker met een koptelefoon over straat te gaan, verloren in onze mobiele telefoon. En we steeds minder om elkaar lijken te gaan geven (en doorhebben, hoe belangrijk we eigenlijk zijn voor elkaar).

*Een positief sociaal project, dat draait om onszelf als mens(heid), lijkt ook hét algemene antwoord op de algemene verharding / verruwing van de maatschappij. Waarbij het spelproject, dat meer zou draaien om het spel dan om de knikkers, ook tegengas zou kunnen bieden aan de verheerlijking van geweld in films, series en in computergames. Oorlog lijkt in de, door mannelijke energie geregeerde wereld wel normaal te zijn. Alsof het er gewoon bij hoort. En misschien is dat ergens ook gewoon zo. De vraag is, of dat altijd zo zou moeten zijn. En ondertussen lijkt vrede net zo normaal! Alsof het niet bijzonder is. Wat we over het hoofd zien, omdat we eraan gewend zijn geraakt. Zozeer zelfs, dat het wat ons betreft zelfs altijd nog wel wat beter kan. Want we zijn een zeik volkje! En maar zeuren. Klagen. Over het weer. Over het afval. Dat we zelf op straat gooien!

* Een positief project zou een gezamenlijke mentaliteitsomslag kunnen stimuleren, gericht op 'laten we elkaar verrassen door er een gezellig multicultureel feestje van te maken, met name voor de jeugd, waarbij we wel netjes onze troep opruimen'. Als zo'n algemeen / gezamenlijk streven, dat dan 'in de lucht hangt', niet bestaat dan is de algemene tendens dat 'het toch niets uit lijkt te maken allemaal' omdat 'niemand er toch iets om geeft' als je bijvoorbeeld je troep op straat gooit. Dus laat je sneller iets op straat vallen, dan wanneer we met z'n allen meedoen aan een maatschappelijk initiatief waarbij de afspraak nu iets nadrukkelijker is om dat niet meer te doen met elkaar.

* Het project, dat draait om onszelf als mens en als mensheid, zou tegenwicht kunnen bieden aan het mogelijk toch ietwat aanwezige geestelijke verval in apathie en gemakzucht in een graaicultuur onder het motiverende motto "vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan". Wat maatschappelijke gevolgen heeft. Steeds minder lijkt meer echt te boeien, misschien mede nu het geloof voor steeds meer mensen weg is gevallen of er in steeds grotere mate, steeds minder toe doet. 'Het zal wel, boeien, whatever' – ik vind het verschrikkelijke woorden om eerlijk te zijn. En hoop met een idee voor onze hele samenleving, ons te kunnen enthousiasmeren om samen echt iets van ons leven te maken. Want soms is maar één klein duwtje extra nodig, om een heel bijzonder proces in gang te zetten, dat anders niet op gang komt. Denk aan op weg helpen van een jong kind op de schommel.

* Het Huh? Wauw! Project zou ons kunnen helpen om nou eens gezamenlijk te stoppen met KLAGEN als volk, dusdanig DAT HET BEGINT OP TE VALLEN IN HET BUITENLAND!

Planetair niveau
* Op wereldschaal, zouden we met het spelproject een proces starten, op de (extreem) lange termijn (duizenden jaren) een bijdrage zou moeten kunnen leveren aan de afname van alle mogelijke ellende in onze wereld. Honger, armoede en uiteindelijk ooit zelfs oorlog binnen en tussen landen. Kleine en georganiseerde misdaad zal daarbij wel altijd blijven bestaan en moeten worden bestreden, maar ooit hoort oorlog tussen mensen hopelijk tot het verleden - maar beter dan hopen, kunnen we NU alvast starten met het positieve tegenoffensief aan ineens alle ellende. Dat is onze uitdaging als mensheid, dus in wezen aan ons als acht miljard zielen. Daar is uiteraard, dat snap ik ook nog wel, door ons als 'eenvoudige', machteloze (wereld)burgers, niet zomaar iets aan te doen. Zeker niet via een 'spelletje'. Hoewel Huh? Wauw! politieke potentie heeft, zoals gaat blijken. Maar wat misschien het ware probleem is, is dat wij als mensen niet zoveel om elkaar lijken te geven. En daar zou het mee moeten beginnen. Met bewustwording als mensheid, waarbij empathie geen schande of zwakte is die ten koste gaat van de eigen (nationale) identiteit. 

Man & Vrouw en iedereen daar tussenin

Het Huh? Wauw! Wereldvredesproject zou ook tot doel hebben om mensen van diverse geslachten, dichter bij elkaar te brengen door wederzijds begrip te vertonen (met name te bewerkstelligen via de Huh? Wauw! Spelgidsen (handleidingen voor het samenleven als wereldburgers).

Dier & Natuur
* In het algemeen zou het doel zijn om waar dan ook ter wereld, respectvol(ler) om te gaan met onze 'bezielde medewezens' (en vergeet niet dat we zelf min of meer zoogdieren zijn) en met onze natuur.